Posts Tagged ‘photography’

Weekly Photo Challenge: Illumination

In Asia, Photography, Taiwan, Weekly Photo Challenge on January 13, 2013 at 10:42 pm


Night skies and a panorama of city lights from atop of Taipei 101/world’s tallest skyscraper from 2004 to 2010. Taipei, Taiwan 2009. Nocne niebo i panorama świateł z dachu wieżowca Taipei 101/najwyższego budynku świata 2004-2010. 


Self-portrait against January rays of light. Autoportret w styczniowych strugach światła.


From Zero to Hero.

In Photography, Roadtripping on January 1, 2013 at 8:36 pm


Sky Ferreira – Animal (cover)

Welcome to 2013! We made it, dear friends, and it’s no small deal. All the lessons we learned, battles we won, demons we overcome. Let’s not forget to be grateful for the hard times because they helped us the most – to build this extra little inner strength that moves mountains, to remind us what we are truly capable of. Cheers to the good things and time to shrug off the ugly. I would like 2013 to be the year of being true to myself, and that is to be 110% committed to the things I’m truly passionate about. Once again, to make impossible possible.

I’m grateful for the ridiculousness of 2012. It beat many records. I soaked in despair, commuted for 3h daily, worked my ass off to become a better person – a better sister, daughter, wife. I learned a new language. I graduated, reminded myself what it means to read for pleasure. I went from zero in hero in every sense of the word. I did my first push-up and climbed my first v3. I lost nearly 20 pounds. I cried a shit tone. I never felt so broke, spent my last penny on a $2,000 application to get a green card. I discovered ordinary things that make life better – green smoothies, recyclable toothbrushes, rooftop yoga. I realized being kind also means being kind to yourself and that you can’t make peace until you forgive yourself first.








Weekly Photo Challenge: 2012 in Pictures

In British Columbia, Canada, Minnesota, Nashville, Photography, Roadtripping, South Dakota, Tennessee, Texas, United States, Vancouver, Washington, Weekly Photo Challenge, Wisconsin, Wyoming, Yellowstone Park on December 30, 2012 at 10:58 pm

120h 11tys km

We started in May 2011, and in October 2012 we completed a roadtripping circle! My husband is the best driver and I finally learned how to set that damn tent.


January set off in Vancouver with 3 weeks of rain at a time. Daily entertainment featured construction work across the street, Punjabi music and our landlords getting drunk in the hot tub. We returned to sanity over a weekend trip to Dallas to attend a Texan wedding and welcome Joe to the family.



February marked frequent drives across Canada/US border to get cheap gas and breath boho-grunge.


In March I cried over a scholarship I got to do an Indonesian language course in Wisconsin. April was spent packing and anticipating.


May. Rained followed us across America but who cares about the rain when you’re in Yellowstone. Better risk your life by a) getting hit by a bison, b) falling over to a geyser, or c) loosing your sight in a snow blizzard, than leaving Yellowstone without good pictures. True story.


Want to take a picture of Mount Rushmore? Well, you can’t unless you pay us $10 for parking. We ended up in the beautiful Black Hills forest but I pulled off a Polish and found my way to steal a pic anyway.


Farmers, farmers everywhere. No one seem to bring tents to camping sites anymore, RVs is where it’s at.


In June we made it to the dairy land and saw a wonderful friend of ours.  I did plenty of yoga and conversed in Indonesian.


August-September. I ate fried food, I ate fatty food, I ate sugary food. No regrets.


We toured the most haunted town in Texas.


October. Nathan lands a job in Nashville. November. We still don’t have furniture (the glory of the inflatable bed). December. Post-grad angst while editing my resume for the millionth time.

Enchanted Island: Christmas on Madeira

In Europe, Portugal on December 28, 2012 at 7:43 pm

DSC_0486 copy

Porto Moniz, Madeira

There is something inherently enchanting about living on an island, even more so if it is a paradise of lush, fragrant tropical gardens engulfed by steeps ocean cliffs. Portuguese island Madeira (the biggest in the archipelago) is quite like nothing but Garden of Eden, except for better because it is a livable one. Spread halfway between the Canary Islands and coast of Africa, the archipelago is a set of volcanic islands with Mediterranean climate and little beautiful patches of what used to be an indigenous subtropical forest. Apart from intoxicating views and fragrances, it is not only rich in rare flora and fauna, but also in liberties and economic opportunities – Madeira is a politically autonomous region which ranks 2nd wealthiest in Portugal. The local history was virtually spared from colonial violence as no indigenous inhabitants were found when first discovered by the Portuguese in 1419. The legacy of this period, however, is the depletion of soil due to sugarcane production which was only possible by cutting the original dense forest (madeira stands for wood).

* * *

W życiu na wyspie jest coś niezmiernie fascynującego, tym bardziej jeśli mówimy o wypie gdzie spośród morskich klifów wyłaniają się bujne i pachnące tropikalne ogrody. Portugalska wyspa Madeira (największa z archipelagu) przypomina biblijny raj, z tą różnicą, że jest to prawdziwy raj na ziemi. Archipelag rozciąga się on na wodach oceanu atlantyckiego w połowie drogi z Wysp Kanaryjskich do wybrzeża Afryki, i podobnie jak one charakteryzuje się naturą wulkaniczną; natomiast klimat jest łagodniejszy, śródziemnomoroski. Upojne wrażenia dla zmysłów, eksplozja słodkich zapachów i zapierające dech w piersiach widoki mamy gwarantowane. Oprócz tego znajdziemy tam również wiele rzadkich gatunków flory i fauny, a także solidny ustrój demokratyczny i spore możliwości ekonomiczne (Madeira jest regionem autonomicznym oraz drugą najbogatszą częścią Portugalii zaraz po Lizbonie). Co ciekawe, brak tu czarnych plam na historii bo w momencia odkrycia archipelagu przez Portugalczyków w 1419 wyspa zdawała sie kompletnie dzika i pozbawiona śladów po rdzennych mieszkańcach. Jedyna negatywna informacja jaką udało mi się znaleźć z okresu kolonialnego to wzmianka o wyrębie lasów (madeira to po portugalsku drewno) na rzecz uprawy trzciny cukrowej co doprowadziło do problemów z wyjałowieniem gleby.









La Gomera (one of the smallest of Canary Islands) was the first far-off destination I travelled to as a child. Being on Madeira was strongly reminiscent of that first pristine experience of accelerated heartbeat when you live on an island and your mind becomes slowly captivated by the four elements that are bursting full of life everywhere around you. As your senses start to align with the natural world, you enter a state of heightened peace and quiet excitement as if you were arriving home after a long, long journey. It was the last trip and the very last Christmas my family spent together so my heart will always ache for the utmost magic, happiness and an intrinsic Christmas bliss I felt on that trip.

* * *

Gomera (jedna z najmniejszych Wysp Kanaryjskich) była w dzieciństwie moim pierwszym odległym celem podróży. Czas spędzony na Madeirza bardzo przypominał te pierwsze oznaki otumanienia tętniącymi wokoło siłami dzikiej przyrody. Przyspieszone tętno, poczucie, że na nowo przypominamy sobie co znaczy współgrać z naturą, kiedy przepełniamy się uczuciem takiej cichej ekscytacji która  zazwycyaj towarzyszy powrotom do domu po długiej podróży. Marzy mi się, żeby kiedyś wrócić i jeszcze raz poczuć świąteczną magię w tak błogiej postaci jak podczas tych ostatnich Świąt Bożego Narodzenia spędzonych z rodziną w 2009 roku.



Christmas Mix

In Photography, United States on December 25, 2012 at 8:51 pm


Second time in a row it was just the two of us for Christmas. It is always a little lonely and a little homesick to be away from your family during holiday season, but it is also an opportunity to appreciate the little things.  I didn’t give up on baking a lot of cookies using my grandma’s secret recipe. The cookies were then packed into pretty packages and sent out for our loved ones in the States to enjoy. Since it’s not a good idea to send perishables overseas, we gave my family in Poland a little ornament with giant smiles to remind them of us. We didn’t get a Christmas tree but a couple of pine tree branches was enough to fill our apartment with a beautiful forest scent.

* * *

Drugi raz pod rząd zostaliśmy sami na Święta Bożego Narodzenia. Jak zwykle Święta z dala od domu i rodziny przynoszą poczucie samotności i tęsknotę za domem, ale równocześnie taka sytuacja tworzy okazję do docenienia małych rzeczy. Nie poddałam się i upiekłam mnóstwo ciasteczek z rodzinnego przepisu babci. Ciasteczka zostały później zapakowałam w śliczne pudełka i rozesłane do naszej rodziny w Stanach. Ponieważ nie jest dobrym pomysłem wysyłać za ocean jedzenia które może się popsuć, rodzina w Polsce dostała ornament na choinkę – szczerzymy się tak, że napewno o nas nie zapomną! Nie zaopatrzyliśmy się w choinkę, ale kilka sosnowych gałęzi wystarczyło aby mieszkanie wypełniło się pięknym leśnym zapachem.


DSC_1022 DSC_1024




Weekly Photo Challenge: Surprise

In Roadtripping, United States, Weekly Photo Challenge, Wyoming, Yellowstone Park on December 21, 2012 at 11:51 am


A day of dodging herds of bison on the road from West Yellowstone to Old Faithful geyser will stick in our memory as the best moment on our 2012 roadtrip from British Columbia to Wisconsin. Uninterrupted by tourist traffic, female bison gathered in the valley to care for their newborns where the snow has already melted and grass began to turn green. We were a little scared of this close encounter at first, but then felt a great deal of joy knowing there are still places where these gracious animals can roam free. Despite terrible weather, Yellowstone is worth visiting in the spring.

* * *

Dzień spędzony na próbie uniknięcia zderzenia czołowego z bizonem na trasie z Zachodniego Yellowstone do gejzera Old Faithful zapisze się nam w pamięci jako najlepsze moment w podróży z Brytyjskiej Kolumbii do stanu Wisconsin. Nie zniechęcone ruchem turystów, samice bizona zebrały się w dolinie aby wypasać młode tam gdzie stopniał już śnieg, a trwa zrobiła się zielona. Na początku byliśmy odbrobinę przestraszeni tym nieoczekiwanym spotkaniem pierwszego stopnia, ale szybko ogarnęła nas wielka radość wiedząc, że wciąż istnieją miejsca gdzie te dostojne zwierzęta mogą cieszyć się pełna wolnością. Pomimo okropnej pogody zdecydowanie warto jest odwiedzić Park Yellowstone właśnie na wiosnę.


DSC_0466 DSC_0454

Weekly Photo Challenge: Delicate

In Photography, Poland, Weekly Photo Challenge on December 14, 2012 at 11:52 am





Blowing dandelions in Zakopane, Poland.

Madison, Wisconsin part II (urban treasures)

In Madison, United States, Wisconsin on December 12, 2012 at 9:39 pm



/wersja po polsku poniżej

Sightseeing was one of the first nouns I learned in English, and always one of my favorite to use. After all, it describes an activity of visiting place of interest in a particular location, a pastime I engaged in virtually since toddlerhood. My grandfather was an art historian who naturally must have believed that museum is a more appropriate setting for little children than a playgrounds in a nearby park. No wonder most of my early memories are of long gallery halls and  eyeing with amazement exhibition walls filled with artifacts.  This amazement is my inner child that will never die, but the explorational value of sightseeing in my experience may be nearing its extinction.  The more I move around as a newcomer and not a visitor, the less I’m interested in statutes and monuments. These days it’s the streets and people’s backyards that I’m most drawn to.

Couple of years from now I probablywon’t remember the exhibition (one must know the animals, MMoCA) I saw on a rainy summer day in Madison, but there is no doubt in my mind that I will remember the  urban gems and treasures I found on a this very walk.





Sightseeing (czyli po angielsku zwiedzanie lub krajoznawstwo) było jednym z pierwszym poznanych przeze mnie rzeczowników w j.angielskim, a równocześnie jednym z ulubionych. Jak wiadomo, słówko to określa czynność polegającą na obejrzeniu jakiegoś miejsca poprzez zapoznanie się z jego atrakcjami turystycznymi, czyli zajęcie bliskie mi praktycznie od okresu niemowlęcia. Z puktu widzenia mojego dziadka, historyka sztuki, galerie muzealne są ewidentnie miejscem bardziej odpowiednie dla małego brzdąca niż plac zabaw w pobliskim parku. Nic w tym więc dziwnego, że większość moich wspomnień z dzieciństwa utarła się w salach muzealnych, przyglądając się ścianom wypełnionych eksponatami z wszechogarniającego zachwytem. To uczucie zachwytu zostanie mi na zawsze, jednak wartość typowego  zwiedzania popadła u mnie w kryzys. Czym częściej poruszam się z miejsca na miejsce jako mieszkaniec, a nie turysta (czyli ten zwiedzający), tym mniej mnie interesują  pominiki i zabytki. To podwórko sąsiada i tyły ulicy gdzie ostatnio ciągnie mnie najmocniej.

Za kilka lat pewnie nie będę już pamiętać wystawy (one must know the animals, MMoCA) którą zobaczyłam w pewien deszczowy letni dzień w Madison, za to na pewno nie zapomnę jakie skarby i miejskie perełki odkryłam w trakcie tego oto długiego spaceru.


Little Free Library

Porteau Cove, B.C

In British Columbia, Canada, Roadtripping on August 12, 2012 at 5:04 am

One of my most vivid memories of British Columbia were formed right after crossing the US/Canada border as I was cringing in dismay realizing we’ll be camping out in the rain for the next couple of weeks.  Pacific Coast in July 2011 welcomed us with a cold, foggy and nearly perpetually rainy summer season.

Without a place to stay and a small budget it was obvious we would have to camp out before finding an apartment for the rest of the year. It didn’t seem bad at all considering British Columbia is known for stunning wild nature and countless opportunities for outdoors adventures. Just a couple of days earlier we were soaking in the sun in Texas, Utah and New Mexico, fighting off 100F temperature. Mentally we were certainly not prepared to wear long sleeves and rain jackets for the rest of the summer.  It ended up being 3 weeks before we could move to a new apartment, a time spent moving back and forth along the Sea-to-Sky region, the beautiful area between Vancouver and Whistler’s Olympic Village. Exploring, hiking and looking out for the famous Squamish climbing spots, it seemed as if we were the only ones (except maybe for the rock climbers) disappointed/irritated by the rain. In fact, I admired families of Vancouverites flocking to the camping sites every weekend who’s inventiveness when it came to sheltering their picknicks from the rain was astounding. Not even the children seemed to be bothered by rain, and always continued to play outside despite the rain. Now, after living in B.C for almost a year I’m no longer surprised it is possible to forget to mind the rain – this is what Pacific Northwest is made of.